Barszcz zwyczajny (Heracleum sphondylium)
Ukiś młode liście i zrób z nich… barszcz! Tak, to właśnie od tej rośliny pochodzi nazwa popularnej w Polsce zupy. To samo można zrobić z młodymi pędami, a nawet owocami barszczu zwyczajnego. Na surowo jest nieciekawy, ale po ukiszeniu lub ugotowaniu uzyskuje interesujący, łagodny smak. Jadalne są wszystkie części rośliny. Korzenie można jeść po ugotowaniu jak każdą roślinę okopową. Na Wschodzie dawniej z ogonków liściowych barszczu przyrządzano przysmak: wiązano je w pęczki i suszono na słońcu, aż żółkły, a na ich powierzchni krystalizowała się cukrowata substancja (za: Łukasz Łuczaj, "Dzika kuchnia").
Obawiamy się barszczu, bo jego liście są fototoksyczne (podobnie zresztą jak… liście marchwi ;)) i można go pomylić z wielkim, niechcianym i niestety niebezpiecznym przybyszem ze Wschodu – barszczem Sosnowskiego. Barszcz Sosnowskiego jest jednak ogromny, ma wielkie liście, osiąga rozmiary… drzewa. Naprawdę trudno o pomyłkę nawet z młodymi roślinami. Niemniej oczywiście nie polecamy zbierania barszczu zwyczajnego, podobnie jak innych roślin z rodziny baldaszkowatych, mało doświadczonym zielarzom. Rodzina ta jest bowiem pełna roślin, których spożycie może się zakończyć poważnym zatruciem.
Gosia/Miastożercy
